|
دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم. خانه ی سنجاقک نامه به سنجاقک پیشین  : |
رسيدم به آخر CD2 چند دقيقه پيش تيتراژ هم تموم شد.حالا من موندم بين خاموش كردن VCD براي هميشه يا روشن گذاشتن و رفتن؟
تو اين فيلم من بازيچه بودم نه بازيگر!!!!!!!چقدر راحت،چقدر ساده،چقدر... دليل آورد و من رو متهم كرد!!!!!!!!!! -این نوشته- پنجشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1385
|
|
