|
دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم. خانه ی سنجاقک نامه به سنجاقک پیشین  : |
مامان:هورت نكش،اين صداها چيه آخه؟
من:چرا؟ مامان:صداش خيلي زشته. من:ولي خوشمزه ترين جاش اون تهشه كه ميشه با ني صداهاي عجيب و غريب در آورد و تازه اون وقته كه فالوده توت فرنگي خنك نوش جونت ميشه! *بي ربط:دلم براي شيطنت تنگ شده!!! -این نوشته- یکشنبه هشتم مرداد 1385
|
|
