تبليغاتX




سنجاقک - تبريكات

سنجاقک


دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم.


خانه ی سنجاقک

نامه به سنجاقک

پیشین







 :

 

              دست هایش سفید بود و روشن

              انگار

                      از چیدن ماه آمده بود

              آنگاه

                    که با کوله باری از معرفت و

              آکنده

                    از عشق الهی

                                      از حرا باز میگشت.

 آغاز حیات قرآن و مبعث مبارک.

-این نوشته-   دوشنبه سی ام مرداد 1385      |