از پيله پر پشم
كه بيرون مي آيي
مثل اين است كه
مي گويي
دلم را مي بيني چقدر زيباست!
اين طور نيست پروانه؟
خواب پروانه ها ـ ميچومادو/برگردان احمد پوري/نشر سالي
-این نوشته- پنجشنبه نهم آذر 1385
|
دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم. خانه ی سنجاقک نامه به سنجاقک پیشین  : |
|