تبليغاتX




سنجاقک - کسوف دل

سنجاقک

دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم.


خانه ی سنجاقک

نامه به سنجاقک

پیشین




 :

 
کسوف دل
سجاده ام  کجاست؟

می خواهم از همیشه ی این اضطراب بر خیزم

این دل گرفتگی مداوم شاید

تاثیر دل سایه ی من است

که این سان گستاخ و سنگوار

بین خدا و دلم ایستاده ام

                              سجاده ام کجاست؟

                                                             سلمان هراتی

فاطمه باز یه ماه رمضون دیگه اومد و رفت تو هنوز درست نشدی خاک ......

 

-این نوشته-   پنجشنبه دوازدهم آبان 1384      |