|
دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم. خانه ی سنجاقک نامه به سنجاقک پیشین  : |
وسواس گرفته ام در نوشتن. حالت بد و تلخيست. هي در فكرم مي نويسم و هي پاك مي كنم. كمكم كنيد ديگر. پس شما در چه روزي به درد خواهيد خورد اي دوستان, ياران, هم سنگران, همراهان , , , . كام آن!!! -این نوشته- شنبه پانزدهم دی 1386
|
|
