گفته بودم كه  مي خواهم از عكس بگويم. از فضيلت هاي عكس. حالا چندتايي را كه ذهن ياري مي كند را مي گذارم اين جا. اگر چيز هاي ديگري هم بود و دوست داشتيد تا من هم بدانم, خوشحال مي شوم برايم بنويسيد.
عكس خوب است چون:
1. ذهن را تغذيه مي كند. وقتي چشم را جذب مي كند و ما متوقف مي شويم در صحنه اي كه پيش رويمان است, سوال ها و يادآوري خاطرات شروع مي شود.
2. ذهن را درگير مي كند. درگير خاطرات, اتفاقات و رويدادهاي خوب و بد گذشته و حال. درگير دردهاي جامعه. درگير زيبايي هاي طبيعت و درگير ... . و اين يك نعمت است, نعمتي بزرگ.
3.عكاس مترجم واقعيت است و عكس گوشه اي از يك واقعيت. واقعيت هاي تلخ و شيرين زندگي و دنياي اطراف ما.
4. عكس ياداشتي از عكاس است.
5. عكس ها دائما در حال زمزمه اند با ما. فقط كافيست كمي, فقط كمي دقيق نگاهشان كرد.
6.بعضي از عكس ها ما را قادر مي كنند تا زنجير ها و طناب ها را پاره كنيم و جرات يابيم نقطه نظرهاي جديد را پيدا كنيم.
7.عكس براي من يعني زندگي. يعني مرور زندگي خودم و دنياي درون و بيرونم.
8. عكس يعني زباني براي صحبت با نسل آينده.
9. و در آخر: خدايا, نعمت عكس و عكاسي را از ما نگير!