تبليغاتX




سنجاقک - خداحافظ رفيق!

سنجاقک


دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم.


خانه ی سنجاقک

نامه به سنجاقک

پیشین







 :

 
تا اطلاع ثانوي اين وبلاگ تعطيل است.

شايد برگشتم همراه با آرامش.شايد هم ... .

                                               خدانگهدار

-این نوشته-   شنبه بیست و ششم فروردین 1385      |