تبليغاتX




سنجاقک - ...

سنجاقک

دلم که تنگ می شود ، روی دکمه های حروف که انگشتانم را می کوبم ، گاهی که می خندم ، اشکی می ریزم ، شوقی دارم ، بی حوصله می شوم ، می دانم که اینجا هست ! با همه ی آنچه که نوشته ام و می نویسم تا وقتی که خسته نشوم ,,, دلم که تنگ می شود ، سنجاقکم هست . لبخند می زنم.


خانه ی سنجاقک

نامه به سنجاقک

پیشین




 :

 
...

به غير از مواردي كه براي راهي كردن عزيزي به منزل جديدش راهي بهشت زهرا شدم هميشه رفتن به بهشت زهرا و سر زدن به اموات رو دوست داشتم.قبرستان،گورستان يا همون بهشت زهرا دنياي جالب و مرموزيه.مملو از آدم هاي زنده كه به ظاهر مرده هستند.هر كدومشون يك سرگذشت و يك داستان زندگي دارند و اگر صداشون شنيده ميشد براي ما آدم هاي به ظاهر زنده! كلي گفتني داشتن.

هر وقت ميرم بهشت زهرا اين شعر رسول يونان رو زمزمه ميكنم:

                                يك روز مي آيي

                              و در گورستاني دور

                                                      در استخوانم مي دمي

                                         تا شعرهاي ناسروده ام را بشنوي.

*اي كاش تا وقتي هستم همين شعر هايم را بشنود.همين شعرهاي ساده اما پرحرف را.

-این نوشته-   جمعه یکم اردیبهشت 1385      |